The Abyss

                             SCHOPENHAUER'UN SARKACI Boynunda yağlı urgan Bir sağa bir sola  sallanan ceset gördüm rüyamda. Bir salınır, bitmek bilmeyen arzulardan, Öpücük alır, soğuk yanağına. Bu adam da ölü güya AMA! Gözyaşları canlı hala. Diğer yöne salınır Orada da bir bela (Adı can sıkıntısıdır) Merhumun boğazına Sıkı sıkı sarılır Bu nasıl ölü adamdır? Alnından akan ter canlı hala. İki illet arasında  Ölülere yakışmayan bir edayla Savrulur telaşla. Sahi, bu ne biçim mevta Kalbi inatla atar hala                          MAHİR MİRZABEY 

                                  KUŞ BAKIŞI Sanki biz yabancılarız dünyasında Rengarenk kuşların Misafiriz altında  Rüzgarı çırpan kanatlarının Uçamayız diye üzülürler Ondandır tüy dökmeleri Ötemeyiz diye üzülürler Paylaşırlar bizle, en güzel nağmeleri Özgürlüğü öğretirler anlayana Kim bu kadar lütufkar olur Kendini kafese koyana Bizler yabancıyız kartalların aşkına, Bilgeliğine kargaların ve güzelliğine yıldızlar taşıyan sığırcığın Onlar daha bir aşina Katip meleklerinden Kıydığımız her cana Şahitler göklerden                                   MAHİR MİRZABEY 

                          MÜSTAKBEL MECZUP Telefonu açmak istemiyorum  Çünkü şüphesiz delilik arıyor. Ben kaçacak delik arıyorum, O usanmadan her taşın altına bakıyor. Çabalarım ki, bir kul siretimi irdelesin. Takipçisi değil hiç kimse izimin. Suretim hep mi ihmale mukadder. Bana pervane, divanelik mi mukarrer. Ecinniler el ele, hep bir ittifak. Kapıları zorluyor, pencereler titriyor. Bağırınıza basmasanız yutacak beni âfak, Pusuda, bana sırt çevirmenizi bekliyor. MAHİR MİRZABEY                                                                                                  (Belkide zamanı geldi)

                                  DÜELLO Kaybedecek çok şeyim var  Hayatı da severim ara sıra Ama bana kılıcını çekmişse Gözleri hınç dolu bir zorba Diz çöküp af dileyeceğime Gururumu kaybedeceğime Tatlı tatlı gülümser  Kılıcı saplarım göğüsüme                              MAHİR MİRZABEY 

                                           BENSİZLİK Ellerim olsa da çırpsam üzerimden, Bulaşan pisliği, dışımdan, içimden. Ayaklarım olsa da kaçsam şiirden, Yüreğimi fütursuzca ateşe veren. Gözlerim olsa da izlesem , Kor gibi ağaran tan yerini. Kulaklarım olsa da tıkasam, Hiçbir gürültüyü duymasam  Keşke bedenimde derman olsa Ruhum fenaya düşüp bir daha savrulsa Yüreğim olsa da cesaret etsem  Aşka bir daha düşüp yeminler içsem Aklım yerinde olsa da hatırlasam Ne isterdi benden bu yaşam Aklım yerinde olsa da unutsam Bilmem nerelere gömdüğüm nice hatıram                               MAHİR MİRZABEY 

                               DRESS CODE Ne zahmetli işmiş görünmek! Işığın bana, Sonra gözüne, Sonra da beynine, Çarpması yeterli değil. İlla bir vals dönecek etrafta Verilen sakar reveranslar Statü kokan referanslar Cilalayacak maskemizi Hepimizin gözü kamaşacak Ama kimse bilemeyecek Maskenin altında, kim olduğumuzu.                             MAHİR MİRZABEY