ŞEB-İ ÂLEM

 


                                                    


                               ŞEB-İ ÂLEM


Bu diyarda denizlerin suyu kapkara.
Kapkara dağın eteğinde gezen rüzgar,
Tenini yaladıkça, açılır üstündeki yara.
Derime buz gibi sızan kan kapkara!

Kapkara bulutlar, mahfuzdur çorak toprağa.
Ağaçlar yerin altına büyür, çaresizce.
Kapkara güneş gökyüzüne yükselince.
Ne gün aymış olur ne biter ıssız gece.

Fersiz yıldızlar taşır, takatsiz uzay.
Şairleri bile inançsızdır aşka.
Şeytanlar zincirsizdir burada on iki ay
Gezinmez sokakta, ecinniden başka.

Hiçbir satıh yok burada parlayan.
Mehtabı hoşça ağırlayıp yansıtan.
Herkes köle burada, herkes maraba.
En umut dolu rüya bile kapkara!
                    
                                   MAHİR MİRZABEY 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

OR(GASM)İGAMİ

SHRINE OF PAIN

İÇİMDEKİ OKYANUS